تنظیمات استایل سایت

انتخاب نوع نمایش

  • Full
  • Boxed

انتخاب رنگ

  • skyblue
  • green
  • blue
  • coral
  • cyan
  • eggplant
  • pink
  • slateblue
  • gold
  • red

سوالات رایج

سوالات رایج

سوالات رایج و پاسخ دکتر سپهرتاج روانپزشک شیراز

چرا برخی به اختلالات عصبی مبتلا می شوند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، در سده اخیر با پیشرفت علم پزشکی، دانشمندان و پژوهشگران دریافتند که احساس، افکار، رفتار و تمامی عملکرد های انسان ها و از همه مهمتر ارتباط و پیوند این مولفه ها با همدیگر تحت تاثیر ناقل های عصبی که از سلول های مغزی(نورون ها) ترشح می شوند ناشی می شود. به علل مختلفی به ویژه ژنتیک و مشکلات محیطی ممکن است ناقل های عصبی مثل دوپامین، سرتونین، اپی نفرین، نوراپی نفرین، اکسی توسین، … در مناطقی از مغز کمتر یا بیشتر از حد معمول ترشح کنند. همین امر باعث می شود اختلالاتی در احساس، افکار، رفتار و عملکرد افراد ایجاد شود. همچنین از حدود بیست هزار ژنی که در ساختار انسان ها نقش دارند، بیش از یک سوم آن مسول ساخت یکصد میلیارد سلول های مغزی هستند. لذا با یک تناسب ساده می توان پذیرفت که بیش از یک سوم بیماری ها ناشی از اختلال در عملکرد مغز باشد. این در حالی است که اغلب بیماری های جسمی نیز با ایجاد درد و اختلال در عملکرد می توانند باعث اختلال در کارکرد مغز و سیستم عصبی شوند. لذا جای تعجب نیست که بیماری های جسمی نیمی از بیماری های انسان و اختلالات عصبی نیم دیگر از بیماری ها را شامل شوند.

داروها چگونه می توانند باعث بهبودی اختلالات عصبی شوند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، بر مبنای علل فوق، دانشمندان داروهائی ساخته اند که بر روی سلول های مترشحه مغزی تاثیر می گذارند و میزان تولید ناقل های عصبی را متعادل می کنند تا اختلالات عصبی کاهش یافته، یا از بین بروند.

چرا برخی افراد نمی توانند دارو های اعصاب را ترک کنند و چرا اغلب مردم بر این باورند که دارو های اعصاب اعتیاد آورند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، در وهله اول بیماران باید توسط روانپزشک خود، در جریان نحوه شروع- عوارض احتمالی- طول مدت درمان و نحوه قطع داروها قرار بگیرند. مهم ترین و مفیدترین بخش درمان داروئی، دادن همین اطلاعات به بیمار توسط روانپزشک معالج است. داروهای اعصاب با دوز کم شروع می شوند. معمولا چند هفته طول می کشد تا داروها با بدن سازگاری پیدا کرده و اثر درمانی آن ها شروع شود. چون عوارض احتمالی داروها عمدتا در اوایل شروع درمان دیده می شوند، به همین دلیل روانپزشکان نوبت ویزیت دوم را به فاصله کوتاه و بسته به نوع و شدت بیماری ۱ تا ۳ هفته بعد می گذارند. از طرفی طبق پژوهش های علمی، حداقل طول مدت درمان در اغلب اختلالات عصبی ۶ ماه است. زیرا در مدت کوتاه تر، نورون های مغزی نمی توانند به آستانه خودترشحی مطلوب برگردند، لذا در این صورت نه تنها شانس برگشت بیماری بیشتر است بلکه در مرحله بعدی، بیماری شدیدتر و بالطبع نیاز به دوزهای بالاتری از داروها دارد. این طول مدت به منزله اتمام دوره درمان نیست. بلکه حداکثر طول مدت درمان را روانپزشک بر مبنای میزان بهبودی و شرائط بالینی بیمار تعیین می کند.(این طول مدت بر مبنای تجارب بالینی روانپزشکان می تواند متفاوت باشد) من بر اساس تجارب بالینی چندین ساله، زمانی شروع بع کاهش جهت قطع درمان می کنم که بیمار ۴ ماه در شرایط بهبودی و رفع علائم اولیه باشد. نکته اساسی در قطع دارو این است که دارو باید به صورت تدریجی کاهش یافته و بر مبنای واکنش بیمار، در ویزیت های بعدی دارو کمتر و یا قطع شود. در این صورت علائم و عوارض ترک دارو رخ نمی دهد یا به حداقل می رسد. توجه ۱ : همانگونه که اختلالات عصبی در افراد مختلف، متفاوت است، عوارض داروئی نیز متفاوت می باشد. برای نمونه داروئی که ۲ میلی گرم آن برای یک نفر ۲۴ ساعت اثر خواب آوری یا خواب آلودگی ایجاد می کند، ممکن است برای شخص دیگری ۱۰ میلی گرم آن ۴ ساعت خواب ایجاد نکند. بر همین اساس ممکن است افرادی به راحتی پس از کنار گذاشتن دارو با هیچ عوارضی مواجه نشوند اما افراد دیگری دچار عوارض ترک شوند. توجه ۲ : اغلب افرادی که از عوارض ترک داروهای اعصاب شکایت دارند، کسانی هستند که بدون نظر پزشک، خودسرانه اقدام به قطع ناگهانی داروها می کنند. پر واضح است چنین افرادی نه تنها به دلیل قطع ناگهانی بلکه به دلیل آن که بدن آنها هنوز احتیاج به دارو دارد، دچار عوارض یا علائم ترک دارو می شوند. لذا ذکر این نکته ضروری است که این افراد هنوز احتیاج به دارو دارند نه اعتیاد به دارو توجه ۳ : در حال حاضر دو گروه از داروهای اعصاب اعتیاد آورند، از جمله دیازپام، لورازپام، کلونازپام، آلپرازولام، تریازولام و تا اندازه ای اگزازپام و کلرودیازپوکساید که تحت عنوان گروه بنزودیازپین ها نام دارند و گروه دیگر که تحت عنوان شبه دیازپین ها شناخته شده اند مانند زولپیدم، زالپلون و اس زوپیکلون که اغلب برای خواب مورد استفاده قرار می گیرند.

آیا افرادی که تحت درمان داروهای اعصاب قرار می گیرند باید تا آخر عمر دارو مصرف کنند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، در اغلب اختلالات عصبی، حد اقل طول درمان ۶ ماه است. اما حداکثر طول مدت، با توجه سیر بهبودی توسط روانپزشک تعیین می شود. – به ندرت اختلالات عصبی نیاز به درمان های طولانی مدت دارند. اما تاکنون برای هیچ اختلال عصبی (از پیش تعیین شده) نیاز به درمان تمام عمر تعیین نشده است.

آیا بیماران افسرده، اضطرابی و پرخاشگر باید ابتدا به روانشناس مراجعه کنند بعد به روانپزشک؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، چنانچه اختلالات عصبی ذکر شده در حد خفیف و یا متوسط باشند، بهتر است ابتدا به روانشناس مراجعه شود که در صورت بهبودی نیاز به روانپزشک نیست. چنانچه بهبودی حاصل نشود باید جهت درمان داروئی به روانپزشک مراجعه شود. در خصوص اختلالات متوسط به بالا و شدید، از ابتدا می بایست به روانپزسک مراجعه گردد. بسیاری از اختلالات عصبی مثل سردرد، اختلال خلقی دوقطبی، حملات پانیک، تیک عصبی، بدخوابی،لرزش…،نیاز است از ابتدا به روانپزشک مراجعه گردد.

چرا برخی افراد تمایل ندارند به روانپزشک مراجعه کنند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، معمولا سه گروه از مردم تمایل مراجعه به متخصص اعصاب و روان ندارند: ۱- افرادی که نسبت به مشکلی که دارند، بینش ندارند. به عبارتی خودشان متوجه نیستند که اختلال عصبی آن ها باعث مشکلاتی برای خودش و دیگران می شود. ۲- افرادی که اطلاعات کافی در مورد درمان پذیر بودن اختلالات عصبی ندارند. به عبارتی ابهام دارند که مثلا چگونه ممکن است دارو بتواند، پرخاشگری یا نا امیدی آن ها را بهبود ببخشد. ۳- افرادی که با یک پیش زمینه تاریخی و یک باور غلط که در ذهن دارند فکر می کنند، هرکسی به روانپزشک مراجعه کند، روانی محسوب می شود. این انگ اجتماعی که صدها سال قبل برای بیماران روانی وجود داشته، هنوز از ذهن برخی افراد خارج نشده است. خوشبختانه به میزانی که دانش و اطلاعات عمومی جامعه، پیشرفت کرده، انگ اجتماعی اختلالات روانی نیز کاهش یافته،به ویژه در جامعه صنعتی و مدرن که روز به روز اختلالات اضطرابی و عدم کنترل خشم، بد خوابی، اختلالات جنسی افزایش یافته است. نکته: خوشبختانه با پیشرفت علم پزشکی، روز به روز داروهای جدید، پاسخدهی به درمان را ساده تر کرده اند.

آیا می توان در ایام حاملگی و شیر دهی از داروهای اعصاب استفاده کرد؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، در سه ماهه اول حاملگی بهتر است هیچ داروئی استفاده نشود. در سه ماهه دوم و سوم، محدودیت استفاده از دارو ها کمتر است. داروها جهت حاملگی به ۵ گروه تقسیم شده اند. گروه اول و دوم منعی در حاملگی ندارند. گروه سوم که گروه گسترده تری هستند، با توجه به وضعیت بیمار، توسط پزشک باید تعیین شود که آیا خطر بیماری برای جنین و مادر بیشتر است یا عوارض دارو گروه ۴ و۵ منع مصرف در حاملگی دارند. -تذکر: تعیین نیاز و تجویز دارو در حاملگی به عهده پزشک واگذار شده است. در شیر دهی نیز دارو ها در ۵ گروه قرار دارند و پزشک تعیین می کند که کدام دارو و به چه میزانی قابل تجویز برای مادر شیرده است. گروه ۵ داروهائی هستند که در صورت تجویز، مادر نمی تواند به فرزندش شیر بدهد.

آیا بیماری های جسمی مانند مشکلات گوارشی، قلبی و درد های مزمن و… می توانند منشاء عصبی داشته باشند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، بله، بسیاری از بیماری هائی که به صورت درده ای قفسه سینه (در ناحیه قلب)، مشکلات گوارشی، سردرد، درد های عضلانی به ویژه ناحیه کتف و دست ها و کمر، تکرر ادرار، تنگی نفس ناگهانی همراه با تپش قلب و وحشت از مرگ، سرگیجه، فشار خون، افزایش قند خون، گر گرفتگی و … می تواند منشاء عصبی داشته باشد. داروهای اعصاب به ویژه درمان اختلال اضطرابی، پس از مدتی این مشکلات را رفع می کنند.

آیا بهتر نیست بیماران به جای مراجعه به روانشناس یا روانپزشک، به خودشان کمک کنند و مشکل شان را حل کنند؟

دکتر سید سادات سپهرتاج روانپزشک شیراز ، این جمله باره از طرف بستگان به بیماران گفته می شود، حتی گاهی باعث مشاجره می شود. اما باید گفت در صورتی فرد خودش می تواند به خودش کمک کند و مشکلش را حل کند که خودش عامل بیماری اش باشد. با توجه به این که چنین دیدگاهی غلط است. اختلالت عصبی یا اساس ژنتیکی دارند یا در پیامد مشکلات محیطی هستند. یا تلفیقی از هر دو، در هر صورت از لحاظ علمی، آنچه باعث بروز اختلال می شود، تغییراتی است که در کاهش یا افزایش ناقل های عصبی در پی هریک از عوامل ۳ گانه فوق، ایجاد می شود. لذا برای تنظیم ناقل های عصبی می بایست از داروها کمک گرفت. هرچند در مراحل اولیه تا متوسط، روان درمانی و مشاوره درمانی که بر پایه اصول علمی توسط درمانگر صورت میگیرد، می تواند بر ناقل های عصبی تاثیر گذاشته و بهبودی حاصل شود. تذکر: اصلی ترین کمکی که بیمار می تواند در بهبودی اش داشته باشد، پذیرش این نکته است که نیاز به مراجعه به متخصص اعصاب و روان جهت درمان، دارد.